Vermoord om wie ze zijn
Ons bestaansrecht wordt door sommige medemensen als fluïde gezien. Tot bepaalde hoogtes, zolang het onzichtbaar is, nooit, onder voorwaarden, zolang het niet te confronterend is. Om maar een aantal opties te noemen. Hoewel we Jillis als geschiedenis zien, is dat helaas niet juist. Jillis is nu. In teveel landen is het hebben van seks met hetzelfde geslacht, zeker voor mannen, nog steeds iets waar je de doodstraf voor kunt krijgen. Maar ook zonder wettelijk kader worden mensen gedood. Het onvoldoende preventief doen aan discriminatie of het niet voldoende berechten van de daders is ook een overheid die het niet nauw neemt met de vrijheid en rechten van de individuele burgers. En zelfs wanneer de overheid dit wel serieus neemt, neemt dat niet weg dat genderdiverse mensen gevaar lopen: moord, zelfmoord, mishandeling, bedreiging, het is er allemaal in verschillende mate.
Ons de mond snoeren is het doel. Maar iemands vrijheid tot expressie beteugelen is ondemocratisch, iemands liefde willen bepalen een gekte, het bemoeien met iemands genitaliën een absurdheid. En waar geen wil is om ruimte te geven aan een ander, is een harteloze maatschappij. De meeste van ons weten dat ook. Toch voorkomt dat niet dat een minderheid ons probeert onzichtbaar te maken. En dat laten we niet gebeuren. Daarom staan hieronder de namen van dodelijke slachtoffers van geweld om wie ze waren.
2025
- Muhsin Hendricks (57) - Zuid-Afrika
- Sara Millerey González (32) - Colombia
- Daquan "Dream"Johnson (28) - USA
- Sam Nordquist (24) - USA
Andere jaren volgen.